پروژه‌ی Panasa Hill Side در بستر شهری لاهیجان و در مواجهه با اقلیم مرطوب و سرسبز شمال در مجاورت تپه‌های سرسبز این شهر شکل گرفته‌است؛ پروژه‌ای که تلاش می‌کند میان نیازهای زندگی معاصر شهری و ویژگی‌های اقلیمی و فضایی گیلان تعادلی معمارانه برقرار کند.
از نخستین ایده‌های طراحی، توجه به کیفیت زیست جمعی و ایجاد تعادل میان حریم خصوصی واحدها و ارتباط آن‌ها با فضای باز بوده‌است. همین مسئله سبب شده تا تراس‌ها و فضاهای نیمه‌باز نقش مهمی در سازماندهی فرم و پلان ایفا کنند و به یکی از عناصر هویتی پروژه تبدیل شوند.
در حقیقت زبان فرمی پروژه بر پایه‌ی شکست‌های حجمی، بالکن‌های عمیق، خطوط افقی ممتد، الهام از عناصر و نماد‌های بومی و ترکیب احجام سفید و تیره شکل گرفته تا ضمن ایجاد هویتی معاصر، پاسخی عملکردی به شرایط اقلیمی منطقه نیز ارائه دهد.
در این پروژه، معماری نه صرفاً به‌عنوان پوسته‌ای زیباشناسانه، بلکه به‌عنوان ابزاری برای تعریف کیفیت زندگی، نور، دید، تهویه و ارتباط انسان با فضای پیرامون و هویت منطقه‌ای در نظر گرفته شدهاست.
فرم کلی بنا با عقب‌نشستگی‌ها و پیش‌آمدگی‌های حساب‌شده، توده‌ای پویا و چندلایه ایجاد نموده که همزمان مقیاس شهری و مقیاس انسانی را در خود حفظ می‌کند.
حصارهای نرده برگرفته از اشکال بومی با قدمت تاریخی در منطقه هستند تا بیانی آشنا برای بستر پروژه خلق نمایند.
پروژه‌ی حاضر بر پایه‌ی مفهوم “زیست لایه‌مند” شکل گرفته‌است؛ جایی که مرز میان فضای داخلی و خارجی کاملاً صلب و قطعی نیست و فضاها به‌واسطه‌ی تراس‌ها، بازشوهای وسیع و شکست‌های حجمی در امتداد یکدیگر تعریف می‌شوند.
در اقلیم لاهیجان، رطوبت، بارندگی فراوان، پوشش گیاهی متراکم و کیفیت نور طبیعی، همگی از عوامل تعیین‌کننده در شکل‌گیری فرم بوده‌اند. از همین رو، پروژه با ایجاد بالکن‌های عمیق و سایه‌اندازهای ممتد تلاش نموده تا علاوه بر کنترل تابش و بارندگی، تجربه‌ای نزدیک‌تر به طبیعت را برای ساکنین فراهم آورد.
فرم پروژه از ترکیب چند حجم مستقل اما مرتبط شکل گرفته‌است. این شکست‌های حجمی سبب شده‌اند تا؛
ترکیب متریال روشن با خطوط تیره‌ی افقی و عمودی، تضادی کنترل‌شده ایجاد کرده که هم بر خوانایی احجام تأکید دارد و هم به پروژه شخصیتی معاصر و متمایز می‌بخشد.
سایت پروژه در لاهیجان قرار دارد؛ شهری که به‌واسطه‌ی رطوبت بالا، پوشش گیاهی متراکم، بارندگی مداوم و نور ملایمِ شمال شناخته می‌شود. این ویژگی‌ها در طراحی پروژه به‌عنوان محدودیت تلقی نشده، بلکه به فرصتی برای خلق کیفیت فضایی تبدیل شده‌اند.
جانمایی بنا در سایت به‌گونه‌ای انجام شده که حداکثر نور طبیعی، دید به فضای سبز پیرامون و تهویه‌ی متقاطع برای واحدها فراهم شود. همچنین فضای باز پیرامونی پروژه نقش مهمی در کاهش تراکم بصری و ایجاد تنفس شهری ایفا می‌کند.
دسترسی سواره و پیاده با تفکیک منطقی طراحی شده و ورودی مجموعه با عقب‌نشستگی حجمی و تأکید فرمی تعریف شده تا حس دعوت‌کنندگی و خوانایی ورودی در مقیاس شهری تقویت گردد.
پلان مسکونی پروژه با رویکردی عملکردگرا و در عین حال منعطف طراحی شدهاست. سازماندهی واحدها به‌گونه‌ای انجام شده که فضاهای عمومی و خصوصی در هر واحد به‌وضوح از یکدیگر تفکیک شوند و سیرکولاسیون داخلی خوانا و روان باقی بماند.
هسته‌ی مرکزی ارتباط عمودی، نقش مهمی در نظم‌دهی پلان ایفا می‌کند و دسترسی به واحدها را با حداقل تداخل حرکتی فراهم می‌سازد. این سازماندهی علاوه بر افزایش کارایی، موجب ارتقای حس حریم خصوصی در هر واحد شدهاست.
با توجه به سناریوی طراحی مجموعه و قراگیری حداکثر امکانات رفاهی در آن، طبقات زیرین، بدین مهم اختصاص یافته‌اند.
طبقه‌ی همکف شامل فضاهای عمومی و پارکینگ است. استفاده‌ی بهینه از ستون‌گذاری، حرکت خودرو را بدون مانع میسر ساخته و امکان پارک استاندارد را برای کلیه‌ی واحدها فراهم می‌نماید.
در طبقه‌ی زیرزمین نیز کلیه‌ی فضاهای رفاهی اعم از فضاهای ورزشی، سرگرمی و فضاهای میهمانی و جنش تعبیه شدهاست تا اقامتی مناسب و مستقل از فضاهای رفاهی خارج را برای ساکنان مجموعه و در دل طبیعت بکر روستای جیرگوابر فراهم آورد.
در طبقات، واحدها بر اساس نیاز خانواده معاصر و با تأکید بر نورگیری، دید و کیفیت فضایی طراحی شده‌اند. نشیمن و فضاهای عمومی در مجاورت تراس‌ها قرار گرفته‌اند تا ارتباط بصری و عملکردی با فضای باز تقویت شود.
آشپزخانه‌ها با رویکرد نیمه‌باز طراحی شده؛ به‌گونه‌ای که ضمن حفظ ارتباط با فضای نشیمن، امکان کنترل عملکردی و حریم نیز وجود داشته‌باشد.
اتاق‌خواب‌ها در بخش‌های آرام‌تر پلان جانمایی شده‌اند و دسترسی آن‌ها از مسیرهای حرکتی عمومی جدا شدهاست. این تفکیک عملکردی، آرامش و کیفیت سکونت را در واحدها افزایش می‌دهد.
در طراحی پلان‌ها تلاش شده تا؛
فضاهای عمومی هر واحد شامل نشیمن، غذاخوری و آشپزخانه با پیوستگی فضایی طراحی شده‌اند. این پیوستگی موجب شده تا فضاها بزرگ‌تر و منعطف‌تر ادراک شوند.
استفاده از بازشوهای وسیع در بخش نشیمن، علاوه بر تأمین نور طبیعی، چشم‌انداز مناسبی به فضای بیرونی ایجاد نموده و کیفیت حضور در فضای داخلی را ارتقا می‌دهد.
تراس‌های سراسری نیز به‌عنوان امتداد فضای زندگی عمل می‌کنند و امکان استفاده‌ی روزمره از فضای نیمه‌باز را فراهم می‌سازند.
فضاهای خصوصی پروژه با رویکرد آرامش، کنترل دید و استقلال عملکردی طراحی شده‌اند. اتاق‌خواب‌ها دارای نورگیری مناسب و دسترسی کنترل‌شده هستند و در بخش‌هایی از پلان قرار گرفته‌اند که کمترین تداخل صوتی و حرکتی را داشته‌باشند.
استفاده از پنجره‌های سرتاسری و نور طبیعی کنترل‌شده، کیفیت فضایی اتاق‌ها را ارتقا داده و حس ارتباط با طبیعت شمال را تقویت می‌کند.
نمای پروژه بازتابی از رویکرد معاصر و اقلیم‌محور طراحی است. شکست‌های حجمی، بالکن‌های عقب‌رفته و پیش‌آمده، فریم‌های تیره‌رنگ و سطوح روشن در کنار یکدیگر ترکیبی پویا و متعادل ایجاد کرده‌اند. در طراحی نما تلاش شده تا ساختمان از یکنواختی رایج در مجتمع‌های مسکونی فاصله بگیرد و از طریق بازی احجام و سایه‌ها، کیفیت بصری متنوعی در ساعات مختلف روز ایجاد شود. ویژگی‌های شاخص نمای پروژه عبارتند از:
فرم کلی ساختمان با عقب‌نشستگی‌های کنترل‌شده، حس سبکی و پویایی ایجاد نموده و در عین حال سبب افزایش کیفیت نورگیری و دید واحدها شدهاست.
پالت متریال پروژه بر پایه‌ی ترکیب سطوح روشن، فریم‌های تیره و متریال‌های مقاوم در برابر رطوبت شکل گرفته‌است.
استفاده از متریال روشن در بدنه‌ی اصلی، بازتاب نور طبیعی را افزایش داده و باعث شده حجم پروژه سبک‌تر و شفاف‌تر دیده شود. در مقابل، خطوط و فریم‌های تیره برای تأکید بر شکست‌های حجمی و تعریف لایه‌های نما به‌کار رفته‌اند.
در انتخاب متریال‌ها، شرایط اقلیمی لاهیجان نقش تعیین‌کننده‌ای داشته‌است؛ به همین دلیل متریال‌ها علاوه بر کیفیت زیبایی‌شناسانه، از نظر دوام، مقاومت در برابر رطوبت و سهولت نگهداری نیز بررسی شده‌اند.
یکی از مهم‌ترین لایه‌های طراحی پروژه، توجه به اقلیم مرطوب شمال ایران است. پروژه تلاش کرده با استفاده از راهکارهای معماری غیرفعال، کیفیت آسایش حرارتی و زیستی را ارتقا دهد. برخی از مهم‌ترین راهکارهای اقلیمی پروژه عبارتند از:
این رویکرد باعث شده پروژه علاوه بر کیفیت بصری، عملکرد مناسبی در شرایط آب‌وهوایی لاهیجان داشته‌باشد.
در مقطع پروژه، نحوه‌ی قرارگیری بالکن‌ها، عمق فضاها و ارتباط طبقات به‌خوبی قابل مشاهده است. هسته‌ی ارتباط عمودی به‌عنوان عنصر سازمان‌دهنده مرکزی عمل می‌کند و دسترسی روان و خوانایی میان طبقات ایجاد می‌نماید.
تفاوت عمق تراس‌ها و شکست‌های حجمی در مقطع، سبب ایجاد تنوع فضایی و کنترل نور مستقیم شدهاست. همچنین این تغییرات حجمی، کیفیت دید و حریم را در واحدها بهبود می‌بخشند.
در پروژه‌ی Panasa Hill Side، کیفیت زندگی صرفاً به متراژ و عملکرد محدود نشده، بلکه تجربه‌ی حضور، نور، دید، آرامش و ارتباط با طبیعت نیز بخشی از فرآیند طراحی بوده‌است.
تراس‌های گسترده، نور طبیعی ملایم، دید به فضای سبز و سازماندهی خوانای پلان‌ها، فضایی آرام و انسانی ایجاد کرده‌اند که با سبک زندگی معاصر هماهنگ است.
پروژه تلاش می‌کند تا میان زندگی جمعی در یک مجتمع مسکونی و حفظ حس استقلال و آرامش هر واحد تعادل برقرار نماید؛ مسئله‌ای که در بسیاری از مجتمع‌های متراکم شهری نادیده گرفته می‌شود.
پروژه‌ی “Panasa Hill Side” تلاشی است برای بازتعریف کیفیت سکونت در بستر معاصر شهرهای شمال ایران؛ پروژه‌ای که معماری را نه صرفاً به‌عنوان ساخت یک حجم، بلکه به‌عنوان خلق تجربه‌ای انسانی، اقلیمی و فضایی در نظر می‌گیرد.
این پروژه با استفاده از سازماندهی دقیق پلان، فرم پویا، توجه به اقلیم و خلق فضاهای نیمه‌باز، توانسته تعادلی میان عملکرد، زیبایی و کیفیت زندگی ایجاد نماید. نتیجه‌ی این رویکرد، ساختمانی است که علاوه بر پاسخگویی به نیازهای عملکردی، هویتی معاصر و ماندگار در بستر شهری لاهیجان به وجود آورده‌است.
پروژه‌ی حاضر نمونه‌ای از معماری معاصر اقلیم‌گراست که تلاش می‌کند از ظرفیت‌های طبیعی، نور، منظر و فضای باز برای ارتقای کیفیت سکونت بهره بگیرد و تجربه‌ای متفاوت از زندگی جمعی در شمال ایران ارائه دهد.
برای دریافت مشاوره‌ی طراحی و آغاز پروژه‌ی خود با ما در تماس باشید.
در صورت داشتن هرگونه سوال، با ما در تماس باشید …
